Jak często odrobaczać psa?
Kategoria:Zdrowie
Opublikowano:
Częstotliwość odrobaczania zależy od ryzyka zakażenia, a nie tylko od wieku psa. U zwierzęcia o bardzo małym narażeniu plan może wyglądać inaczej niż u psa polującego, jedzącego surowe podroby lub mieszkającego z osobą szczególnie podatną na zakażenia. Gdy ryzyka nie da się dobrze określić, ESCCAP wskazuje na kontrolę nicieni jelitowych co najmniej cztery razy w roku poprzez odpowiednie leczenie lub badania kału i leczenie według wyników. 1
To punkt wyjścia do planu z lekarzem, nie instrukcja kupienia dowolnej tabletki raz na trzy miesiące.
Od czego zależy ryzyko?
Opowiedz lekarzowi, czy pies poluje, zjada padlinę, surowe mięso lub podroby, przemieszcza się bez nadzoru i wyjeżdża do innych regionów. Ważna jest też sytuacja domowników. Program może wymagać innej częstotliwości oraz preparatu skierowanego na określone pasożyty. 1
Nie oceniaj narażenia tylko na podstawie długości spaceru. Zapisz zachowania, które rzeczywiście występują. Jeśli nie wiesz, czy pies zjada coś poza domem, powiedz o tej niepewności zamiast wybierać najniższą grupę ryzyka.
Orientacyjny schemat rozmowy z lekarzem
| Sytuacja | Co omówić w planie |
|---|---|
| Bardzo małe, dobrze rozpoznane ryzyko | W wybranych grupach ESCCAP przewiduje 1–2 zabiegi rocznie albo kontrolę kału i leczenie według wyników. |
| Typowe narażenie związane z wychodzeniem | Często punktem odniesienia jest kontrola cztery razy w roku; zakres musi odpowiadać ryzyku. |
| Polowanie, surowe podroby, szczególne narażenie | Częstsza lub ukierunkowana ochrona, niekiedy comiesięczna, zgodnie z oceną lekarza. |
Tabela upraszcza schemat ESCCAP i nie służy do samodzielnego wyboru leku ani dawkowania. Nie obejmuje wszystkich pasożytów i sytuacji podróżnych. 1
Czy można badać kał zamiast odrobaczać w ciemno?
Badania kału mogą być częścią strategii kontroli. Trzeba jednak zaplanować właściwą częstotliwość, sposób pobrania i metodę, a nie uznawać jednego ujemnego wyniku za trwałe wykluczenie zakażenia. Niektóre pasożyty są wykrywane trudniej, a wynik odnosi się do badanej próbki. 1
Zapytaj lecznicę, czy potrzebna będzie próbka z jednego wypróżnienia, czy materiał zbierany według innego schematu. Nie zakładaj, że każdy „pakiet na pasożyty” obejmuje te same badania.
Jeżeli wybieracie regularne badanie kału, wpisz jego terminy do kalendarza. Bez tego plan oparty na diagnostyce łatwo zmienia się w brak jakiejkolwiek kontroli.
Co z odrobaczaniem szczeniąt?
Szczenięta mają odrębny program ochrony. Przyjmując psa do domu, ustal daty i preparaty zastosowane wcześniej oraz termin następnego postępowania. Nie powtarzaj leku tylko dlatego, że od odbioru szczeniaka minął tydzień. 1
Schemat pierwszych miesięcy opisujemy w poradniku Pierwszy rok życia psa – szczepienia, badania i profilaktyka.
Przy wymiotach, biegunce, osłabieniu lub odmowie jedzenia potrzebna jest ocena zdrowia. Podanie środka przeciwpasożytniczego nie zastępuje diagnostyki chorego szczeniaka. 2
Jedna tabletka nie oznacza ochrony przed wszystkim
Preparaty mają określony zakres działania. Nie każdy obejmuje wszystkie pasożyty, a leczenie nie musi chronić przed ponownym zakażeniem po kolejnym kontakcie z zanieczyszczonym środowiskiem. Ochrona przed pchłami, kleszczami i pasożytami wewnętrznymi również wymaga sprawdzenia zakresu konkretnego produktu. 1
Nie podwajaj dawki po wymiotach ani nie łącz przypadkowych preparatów bez rozmowy z lekarzem. Przy zgłaszaniu problemu podaj nazwę środka, godzinę zastosowania i przybliżony czas pojawienia się objawów.
Higiena jest częścią profilaktyki
Sprzątanie odchodów i mycie rąk ograniczają narażenie ludzi na niektóre pasożyty związane z psami. Lek nie zastępuje tych codziennych działań. 2
W praktyce przydatny jest prosty rejestr: nazwa preparatu, data, masa psa użyta do doboru dawki, wynik badania kału oraz kolejny termin. Przy zmianie lecznicy taki zapis jest bardziej pomocny niż informacja „regularnie odrobaczany”.
Szerszy plan opieki znajdziesz w artykule Profilaktyka zdrowotna psa. Program kontroli pasożytów warto przeglądać ponownie po zmianie stylu życia, wyjazdach lub pojawieniu się nowych domowników.
Materiał ma charakter informacyjny. Nie zastępuje badania zwierzęcia ani indywidualnych zaleceń lekarza weterynarii. Zakres badań, terminy i przygotowanie ustal z lekarzem prowadzącym.