Ile razy dziennie karmić psa? Posiłki dorosłego psa i szczeniaka
Kategoria:Żywienie
Opublikowano:
U wielu zdrowych dorosłych psów wygodnym punktem wyjścia są dwa posiłki dziennie. Szczenięta zwykle jedzą częściej, a zwierzęta chore mogą potrzebować indywidualnego harmonogramu. Najważniejsze jest połączenie liczby posiłków z właściwą ilością jedzenia w ciągu całego dnia. [1]
Zmiana dwóch posiłków na trzy nie powinna automatycznie zwiększać dziennej porcji o połowę. Dokładasz porę karmienia, niekoniecznie dodatkowe kalorie.
Najpierw porcja dobowa, potem podział
Zapisz ustaloną dzienną ilość karmy i dopiero ją rozdziel. Przykładowe 180 g można podać jako dwa posiłki po 90 g albo trzy po 60 g. To jedynie przykład podziału tej samej masy, nie zalecenie 180 g dla dowolnego psa.
Gdy część jedzenia wykorzystujesz podczas treningu, odłóż ją wcześniej. Przy hipotetycznej dobowej porcji 180 g można zarezerwować 20 g na ćwiczenia i rozdzielić pozostałe 160 g między miski. Takie przygotowanie pomaga uniknąć sytuacji, w której każdy posiłek jest policzony, lecz smakołyki pozostają poza bilansem.
Przy różnych rodzajach karmy podział należy oprzeć na kaloriach, nie równych garściach. Wyjaśniamy to w tekście Mieszanie karmy mokrej i suchej.
Dlaczego stały plan bywa pomocny?
Regularne pory ułatwiają zauważenie zmiany apetytu. Całodzienna miska uzupełniana bez odmierzania utrudnia określenie, ile pies rzeczywiście zjadł. VCA zwraca uwagę, że swobodny dostęp do pokarmu nie jest dobrym rozwiązaniem dla każdego zwierzęcia i może sprzyjać nadmiernemu spożyciu. [1]
Nie chodzi o karmienie z dokładnością do jednej minuty. Chodzi o czytelny rytm: wiadomo, kto podaje posiłek, jaką ilość i gdzie zapisuje to, co zostało. W domu z kilkoma osobami można zastosować prostą kartę na lodówce: „rano podane”, „wieczorem podane”, „nagrody odłożone”. To narzędzie organizacyjne, nie dodatkowa dieta.
Szczenię nie jest małym dorosłym psem
Rosnące psy wymagają żywienia dostosowanego do wieku i rozwoju. Liczba posiłków oraz całkowita porcja zmieniają się w czasie; nie należy utrzymywać przez wiele miesięcy ustawień z dnia odbioru szczenięcia. Przy wyborze karmy znaczenie ma jej przeznaczenie do wzrostu. [2]
Ustal na wizycie, kiedy ponownie ocenić plan. Dopytaj również, co zrobić w dni intensywniejszej nauki, gdy nagród jest więcej. Pełne omówienie znajdziesz w artykule Żywienie szczeniaka.
A pies starszy lub przewlekle chory?
Sam wiek nie wyznacza automatycznie liczby posiłków. O rozkładzie karmienia mogą decydować apetyt, tolerancja jedzenia, choroba i sposób podawania leków. Plan dla takiego psa powinien uwzględniać indywidualne potrzeby, zamiast powielać harmonogram zdrowego młodego zwierzęcia. [3]
Przygotuj do konsultacji godziny posiłków i leków oraz obserwacje dotyczące apetytu. Nie zmieniaj samodzielnie leczenia po to, aby dopasować je do nowego rozkładu dnia. Jeśli opiekę przejmuje inna osoba, przekaż jej gotową rozpiskę, a nie ogólne polecenie „nakarm częściej”.
Jak wybrać godziny, które da się utrzymać?
Zacznij od swojego realnego tygodnia. Kto jest rano w domu, czy ktoś może podać jedzenie w ciągu dnia i jak wygląda weekend? Lepiej ustalić prosty, wykonalny rytm niż plan wymagający codziennych improwizacji.
Jeżeli korzystasz z karmidła, zapisz, ile jedzenia wydaje ono w rzeczywistości. Warto zważyć kilka porcji przed pozostawieniem urządzenia bez nadzoru. Oznaczenie „jedna porcja” na urządzeniu nie musi odpowiadać porcji Twojego psa. To samo dotyczy miarek dołączonych do różnych opakowań.
Co zrobić, gdy pies pomija posiłek?
Nie zakładaj automatycznie, że trzeba go „przegłodzić”, aby wrócił do harmonogramu. Nowa lub utrzymująca się utrata apetytu, zwłaszcza z innymi objawami, wymaga kontaktu z lekarzem. U szczenięcia i psa przewlekle chorego reakcja powinna być szczególnie szybka. [4]
Zapisz, kiedy ostatnio jadł i czy przyjmuje jakiekolwiek jedzenie. Przydatny będzie także poradnik Pies nie chce jeść suchej karmy – co sprawdzić?. Harmonogram jest pomocą w obserwacji, nie powodem do ignorowania pogarszającego się apetytu.
Materiał ma charakter informacyjny. Nie zastępuje badania zwierzęcia ani indywidualnych zaleceń lekarza weterynarii. Dietę przy chorobie, niepokojących objawach i szczególnych potrzebach ustal z lekarzem prowadzącym.