Jak pobrać mocz psa do badania?
Kategoria:Zdrowie
Opublikowano:
Do części badań ogólnych mocz psa można pobrać podczas zwykłego oddawania moczu. Potrzebny jest odpowiedni pojemnik, możliwie czysta próbka i szybkie przekazanie jej do lecznicy. Najpierw warto jednak upewnić się, czy lekarz oczekuje próbki domowej, czy pobrania w gabinecie. 12
Jeśli pies wielokrotnie próbuje oddać mocz, ale nie może, nie trać czasu na zbieranie próbki. Potrzebuje pilnej oceny weterynaryjnej. 3
Najpierw ustal rodzaj badania
Badanie ogólne moczu i posiew nie są tym samym. Próbka zebrana na spacerze może być przydatna do oceny ogólnej, ale przy posiewie zanieczyszczenie bakteriami z otoczenia może utrudniać interpretację. Do posiewu lekarz często preferuje pobranie bezpośrednio z pęcherza metodą cystocentezy. To zabieg wykonywany w gabinecie, nie w domu. 2
Przy rejestracji zapytaj o preferowany sposób pobrania, potrzebną objętość i dopuszczalny czas dostarczenia. Ustal też, czy próbka powinna pochodzić z konkretnej pory dnia. Nie zmieniaj samodzielnie leków przed badaniem.
Przygotuj pojemnik i etykietę
Użyj nowego, szczelnego pojemnika przeznaczonego do pobierania moczu, zaakceptowanego przez lecznicę. Nie sięgaj po słoik po żywności ani naczynie, w którym mogły pozostać detergenty. Zadbaj o to, aby nie dotykać wnętrza pojemnika i zakrętki. 4
Zapisz imię psa, dane pozwalające zidentyfikować opiekuna, datę i godzinę pobrania. Dopisz, że była to próbka oddana spontanicznie. Informacja o sposobie pobrania jest ważna dla interpretacji. 41
Pojemnik i woreczek do transportu przygotuj przed spacerem. Próba szukania zakrętki jedną ręką, kiedy druga trzyma smycz, zwykle nie ułatwia pobrania.
Pobieranie podczas spaceru
Wybierz spokojne wyjście i nie zmieniaj go w długie polowanie na próbkę. Gdy pies zacznie oddawać mocz, podsuń pojemnik pod strumień tak, aby nie dotknąć skóry ani podłoża. Jeżeli to wykonalne, zbierz środkową część strumienia. Nie łap psa gwałtownie i nie zmuszaj go do pozostawania w niewygodnej pozycji. 5
U suki przydatne może być płytkie, czyste i suche naczynie do przechwycenia moczu, z którego próbkę przelewa się do właściwego pojemnika. Najpierw uzgodnij taki sposób z lecznicą, zwłaszcza jeśli planowany jest posiew. Dodatkowe przelewanie zwiększa liczbę kontaktów próbki z otoczeniem. 52
Nie pobieraj moczu z chodnika, trawy ani podkładu higienicznego. Nie mieszaj resztek z kilku spacerów i nie rozcieńczaj próbki wodą. Jeżeli pobranie się nie udaje, zgłoś to personelowi zamiast wielokrotnie stresować psa.
Ile moczu trzeba zebrać?
Wymagana ilość zależy od laboratorium i zleconych badań. Niektóre pracownie proszą o około 10 ml, ale nie należy traktować tego jako warunku, bez którego każda mniejsza próbka jest bezużyteczna. Zapytaj lecznicę, czy zebrana objętość wystarczy do zaplanowanego zakresu. 4
Nie uciskaj samodzielnie brzucha ani pęcherza, aby wymusić oddanie moczu. Pobranie inwazyjne lub wspomagane pozostaw personelowi weterynaryjnemu. 3
Jak przechowywać próbkę?
Mocz powinien trafić do oceny możliwie szybko. Jeśli dostarczenie nie nastąpi od razu, próbkę zwykle przechowuje się w lodówce i transportuje w sposób uzgodniony z lecznicą. Nie zamrażaj jej i nie dodawaj żadnych substancji konserwujących na własną rękę. 42
Samo schłodzenie nie zatrzymuje wszystkich zmian. Opóźnienie analizy może wpływać między innymi na ocenę osadu i kryształów, dlatego nie należy zakładać, że każda próbka z poprzedniego dnia nadaje się do każdego badania. 1
Przekaż rzeczywistą godzinę pobrania oraz sposób przechowywania. Nie wpisuj czasu dotarcia do lecznicy jako czasu pobrania.
Co zrobić, gdy próbka wygląda niepokojąco?
Krew, wyraźny dyskomfort lub nagła zmiana sposobu oddawania moczu wymagają konsultacji. Nie oceniaj przyczyny wyłącznie na podstawie koloru, zapachu czy domowego paska. Wynik trzeba zestawić z objawami i sposobem pobrania. 13
O częstotliwości kontroli przeczytasz w artykule Jak często badać mocz psa?.
Szerszy plan opieki opisujemy w poradniku Profilaktyka zdrowotna psa.
Materiał ma charakter informacyjny. Nie zastępuje badania zwierzęcia ani indywidualnych zaleceń lekarza weterynarii. Zakres badań, terminy i przygotowanie ustal z lekarzem prowadzącym.